DE IDEALE VIS OM TE COMBINEREN. 

“De pangasiuskwekerij in de Mekongdelta was zo’n serene, kalme ervaring”

oktober 2, 2020 | Acties, Duurzaamheid | No Comments

De Europese Unie is traditioneel een van de grootste importeurs van Vietnamese pangasius. Het is dan ook geen verrassing dat de vis regelmatig zijn weg vindt naar de eettafel van veel Europese gezinnen. Europa en Vietnam verschillen echter gigantisch veel van elkaar en liggen 8.926 kilometer uit elkaar. Maar, hoe is het voor een Europeaan om de plek te bezoeken waar een van zijn favoriete gerechten, de pangasiusvis, vandaan komt?

Verbaasd over schoonheid

Dit is Alfons, een internationale business consultant uit Nederland. Voor zijn werk reist hij naar veel buitenlandse bestemmingen en bezoekt hij veel fabrieken en boerderijen. Tijdens een zakenreis in Vietnam besloot hij een kijkje te nemen in de Mekongdelta, waar veel pangasiuskwekerijen te vinden zijn. “Wat ik daar tegenkwam, was geweldig. Ik was eigenlijk verbaasd over hoe mooi het eruit zag.”

Gevoel van rust

Alfons schetst een prachtig beeld: “Om de kwekerijen te bezoeken, word je met een klein bootje naar de delta vervoerd. Als je zo’n pangasiuskwekerij bezoekt, beland je op een eiland in de Mekong rivier. Het water van de rivier stroomt aan beide kanten van het eiland – naast je – wat je meteen een gevoel van rust geeft.”

Professionalisering van de branche

Door de globalisering en de start van de pangasius-export hebben de kwekerijen en de verwerkende industrie de afgelopen twintig jaar een modernisering en professionalisering doorgemaakt. Voor die tijd werd de vis alleen gebruikt voor lokale consumptie. Voorkennis over de omvang van de sector en de miljarden pangasiusfilets die over de hele wereld worden geëxporteerd, deed Alfons geloven dat hij industriële scènes zou tegenkomen.

“Het was zo’n contrast, gewoonweg fascinerend! Daar was ik, op een pangasiuskwekerij, wandelend door weelderig groen met palmbomen, kleurrijke bloemen en kleine dijkjes. Het was bijna alsof ik een exotische botanische tuin bezocht – niet echt een match als je aan industriële landbouw denkt. Ik weet dat de pangasiussector enorm is, maar wat ik zag was toch zo puur, in harmonie met de natuur en sereen.”

Spiegelende vijvers, omzoomd door verzorgde dijken

Maar hoe zit het met de vis zelf, hoe wordt deze gekweekt? “Je hoort vogelgezang, het geluid van de rivier en de motoren van kleine vissersboten. Niets dat een andere activiteit zou kunnen onthullen. Je kunt zelfs de pangasius niet zien, alleen vijvers die de zon weerspiegelen, omzoomd door dijken en bloeiende struiken. Maar toch zwemmen de vissen echt vredig – en geruisloos – in de vijvers… Tot het tijd is voor de arbeiders om de pangasius te voeren. Een paar personeelsleden banen zich een weg omhoog op een ponton met big bags visvoer, waardoor de pangasius ineens actief wordt. Binnen enkele seconden komen de vissen naar de oppervlakte van het water om het voer op te slokken. Een heerlijk moment van commotie in zo’n rustig landschap. Meteen als het voeren voorbij is, keert de rust terug.”

 

ASC-gecertificeerde en gepassioneerde mensen

Naast de pangasius en het ecosysteem is er nog een ander element dat opviel voor Alfons. “De meeste bedrijvigheid op de boerderij komt van de mensen die het exotische groen op de boerderij onderhouden. En dat doen ze goed! Het is fascinerend hoe netjes het is, het lijkt bijna op een natuurgebied, inclusief banken in de schaduw waar de arbeiders kunnen uitrusten. Ik had niet verwacht dat het zo netjes zou zijn. Later kwam ik erachter dat dit een onderdeel is van de manier waarop de boerderij wordt beheerd. Ze zijn ASC gecertificeerd, wat betekent dat ze in het bijzonder aandacht hebben voor het welzijn van de dieren, de arbeiders en het milieu. Dit reflecteert op de mensen – ik zag alleen brede glimlachen, passie en tevredenheid. De meeste boerderijen zijn familiebedrijven en hun werknemers brengen meestal hun hele werkzame leven bij hen door.”

Stel je de sereniteit van de pangakwekerij voor

Heeft zijn bezoek aan de Mekongdelta de manier veranderd waarop Alfons pangasius ziet en eet? “Je kunt Vietnam niet verlaten zonder te proeven hoe de lokale bevolking pangasius eet. Dus ging ik naar een drijvend restaurant om de ervaring compleet te maken. Anders dan hoe westerse mensen pangasius eten – wij eten filet – eten de Vietnamezen de hele vis. Volgens de lokale bevolking moest ik een zoetzure pangavissoep proberen, die was gewoonweg heerlijk. Uiteindelijk veranderde het hele avontuur de manier waarop ik naar pangasius kijk en het verhaal achter de vis. Als ik nu mijn panga thuis klaarmaak en eet, zie ik meteen de sereniteit van de boerderij voor me. Een hernieuwde sensatie waardoor ik nog meer van panga geniet dan voorheen.”

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *