DE IDEALE VIS OM TE COMBINEREN. 

Precies wat de consument wil

juni 27, 2017 | B2B | No Comments

De pangasius is een prachtvis voor een mooie witte filet. En betaalbaar bovendien. En hoe zit het dan met de productie van deze vis? Nou, dat zit wel goed. De visindustrie in Vietnam is zeer modern en voldoet aan alle internationale eisen. Ondanks dat sommige criticasters weleens anders beweren. Dat werd overduidelijk tijdens een kennismakingsreis van journalisten aan Vietnam.

Hygiene boven alles

Een witte jas, een mondkapje, een haarnetje, daar overheen een petje met klittenband, en witte laarzen. Zo lopen we naar de plek waar we handen moeten wassen. Goed schrobben is het devies. Daarna krijgen we handschoenen aan met ontsmettingsmiddel. De deur naar de fabriek zwaait open. Welkom, journalisten uit Europa. Dit is de fabriek van Vinh Hoan. Een van de grootste fabrieken in Vietnam waar Pangasius wordt verwerkt tot filets.

De fabriekstour begint aan het eind, waar de bevroren filetjes verpakt worden om naar Europa te gaan. De hapklare, witte vissen komen van een lopende band gerold, zo uit de meterslange vriesmachine. Aan de andere kant staan vijf medewerkers die de verse filets op de lopende band leggen.

Er zit weinig tijd tussen de vissen die in de fabriek aankomen en als bevroren stukje panga in een zak verdwijnen. Het proces moet snel gebeuren, om zo de kwaliteit te waarborgen. Het is koud in de fabriek, om diezelfde reden, zo vertellen Barbera Janker van ASC en Max Basch van Vinh Hoan.

Zeer efficiënt

Aan een lopende band in een hal verderop worden de vissen gefileerd en gewogen, voor ze doorgaan naar de vriesmachine. Dit gebeurt met honderden tegelijk. De vissen komen in grote emmers met water de fabriek binnen. Daar krijgen ze, voor ze daadwerkelijk onder handen genomen worden, een verdoving. Voordat ze worden gefileerd. Restproducten worden gebruikt voor collageen, vismeel en gelatine. Het is een zeer efficiënt proces en je waant je eigenlijk in een Europese fabriek.

De reden van het bestaan van deze moderne fabrieken in de Mekong delta is simpel. De consument in Europa wil witvis eten, en wel zo goedkoop mogelijk. Dat kan niet zonder grootschalige productie van kweekvis in landen die dat goedkoop kunnen doen. De Europese wateren kampen met overbevissing, bijvangst wordt een groter probleem omdat dat vanwege Europese regels aan land gebracht moet worden. Vissers zijn furieus. Ze vrezen dat dit ten koste gaat van de vangst waar het daadwerkelijk om gaat. Ze voelen zowel de hete adem van de overheid in hun nek, als ook die van de importeurs van kweekvis.

De concurrentie maakt zich zorgen

Deze vissers worden gesteund door IJsbrand Velzeboer. De voedingsmiddelentechnoloog reisde in 2009 en 2010 op eigen initiatief naar Vietnam en nam daar diverse grond- en watermonsters. Bij terugkomst liet hij deze testen in Nederland. Niks mis mee, was de conclusie van de Nationale Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). Toch trad Velzeboer op als woordvoeder van de Nederlandse visserij en maakte hij in diverse media de pangasius, de witte kweekvis, zwart.

Ophef zonder reden

Maar dat is niet het enige probleem. Er zijn de afgelopen jaren diverse indianenverhalen opgehangen over de vis. Simon Bush en Tinka Murk, wetenschappers van de Universiteit van Wageningen houden zich bezig met aquacultuur en kweekvis. Zij hebben uitgebreid onderzoek gedaan waarmee wordt aangetoond dat pangasius een prima vis is en geen schadelijke stoffen bevat. Het is zelfs mogelijk om 167 kilo panga per dag te eten, zonder daar ziek van te worden, zo stelt Bush.(https://www.wur.nl/nl/artikel/Vis-vol-vergif-is-onzin.htm)

Maar hoe kan het dan dat de pangasius, waar eigenlijk niks mis mee is een bedroevend imago heeft? Het voedzame visje is onderwerp van een lastercampagne, stelt Bush in een onderzoek genaamd ‘White fish wars’ uit 2011. Er waren documentaires in Nederland en Duitsland over vieze kweekvijvers, vis die ingespoten zou zijn met water, en giftige stoffen in de filets die in Europa verkocht werden. En dat terwijl Nederlandse vissers aan allerlei strenge eisen en wetten moeten voldoen, zo voegde Velzeboer daaraan toe.

Zelfde eisen

Wat hij er niet bij vermeldt, is dat Vietnamese pangasius ook aan zeer strenge eisen moet voldoen, wil het Europa inkomen. Dat zijn in feite dezelfde voedselveiligheidseisen als die gelden voor vis gevangen uit de Noordzee. De NVWA controleert de vis steekproefsgewijs en er is nooit wat gevonden sinds 2005. En dat weerhoudt de Nederlandse consument er gelukkig ook niet van de vis wel gewoon in de pan te gooien.

De Europese markt vraagt om witvis van goede kwaliteit, met een neutrale smaak die betaalbaar is. De pangasius is het antwoord op die vraag. Precies wat de consument wil. Laten we daarom ophouden met zeuren en de vis omarmen.

0 reacties